Scientifically Crime Investigating Association

โรงเรียนประถมน้ำนมฟองสบู่
วิชา ภาษาไทย
ด.ญ. เอมอร ดอนเจดีย์ ชั้น ป.5/15 เลขที่ 31

เรียงความเรื่องแม่

สวัสดีทุกคนที่มาอ่านเรียงความของหนูนะคะ หนูชื่อเอมอร ดอนเจดีย์ค่ะ อยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ค่ะ คุณครูประจำชั้นของหนูชื่อ ครูพิมเสน เจนในเกลือ ค่ะ

ครูพิมเสนเป็นครูที่ใจดีและน่ารักมากค่ะ ครูสามารถสอนได้ทุกวิชา ทั้งคณิตศาสตร์ ภาษาไทย ภาษาอังกฤษ วิทยาศาสตร์ สังคม ดนตรีไทย ศิลปะ และอื่นๆ อีกมากมายค่ะ

วันนี้เป็นวิชาภาษาไทยค่ะ คุณครูพิมเสน ให้นักเรียนเขียนเรียงความเรื่องแม่ของตัวเองค่ะ วิชาภาษาไทย ได้ตั้งหลายคะแนนค่ะ

หนูเลยอยากเขียนเรียงความบ้างค่ะ เพราะเชื่อว่าท่านผู้อ่านคงสงสัยว่าแม่หนูเป็นใครค่ะ

แม่หนูชื่อ นางบัวบอน ดอนเจดีย์ค่ะ แต่ก่อนแม่บอกว่า แม่ชื่อ นางสาว บัวบอน สอนระเบียบ แต่พอคุณแม่แต่งงานกับคุณพ่อ คุณแม่ก็เปลี่ยนชื่อและเปลี่ยนยศค่ะ

น่าแปลกใจที่คุณพ่อไม่เปลี่ยนบ้าง น่าจะเป็น นายหนุ่ม แต่งงานแล้วเหลือนาย นะคะ จะได้รู้ค่ะว่าใครแต่งงานแล้วหรือยัง มันจะได้เท่าเทียมกันค่ะ

พูดนอกเรื่องมาซะยาว เข้าเรื่องดีกว่าค่ะ แม่ของหนูมีอาชีพเป็นควาญช้างค่ะ
หลายๆ คนอาจจะงงนะคะ ควาญช้าง ก็คือคนที่เลี้ยงช้างนั่นแหละค่ะ

แม่ของหนูจะพาหนูไปโรงเรียนทุกวันเลยค่ะ เนื่องจากบ้านเราเป็นฟาร์มช้าง แม่ของหนูเลยพาหนูขี่ช้างไปโรงเรียนทุกวันเลยค่ะ

ทั้งคุณครูและเพื่อนๆ ถ้าได้ยินเสียงแปร๋นๆ ของช้าง ก็เป็นอันรู้กันว่าเด็กหญิงเอมอรจะมาถึงแล้วค่ะ

นอกจากแม่ของหนูจะขี่ช้างพาหนูไปโรงเรียนแล้ว แม่หนูยังมีจิตใจบุญด้วยค่ะ
แม่จะพกกล้วยไว้สองสามหวี ไว้ที่ตะกร้าบนตัวช้าง พอถึงโรงเรียน แม่จะให้ทุกคนได้ทำบุญค่ะ โดยหยอดเข้ากระปุกข้างตัวช้าง คนละสิบบาท ก็จะได้ป้อนกล้วยให้ช้างหนึ่งอันค่ะ แล้วเงินที่ได้ แม่จะเอาไปเป็นทุนในการปลูกไร่กล้วย เพื่อที่จะเอากล้วยมาให้ทุกคนทำบุญอีกเช่นกันค่ะ

เนื่องจากหนูนั่งช้างมาโรงเรียนทุกวัน เป็นที่ตื่นตาตื่นใจมาก เพื่อนๆ ของหนูอยากลองขี่ช้างมาโรงเรียนบ้างค่ะ

แม่ของหนูก็ใจดีนะคะ บอกว่าตอนตีห้าให้มาที่บ้านของหนู แม่จะคุมช้างให้ขี่ค่ะ
ตอนเช้าของวันรุ่งขึ้น ก็เลยมีเพื่อนๆ ของหนูในชั้น ที่อยากขี่ช้าง ตั้ง 20 กว่าคนเลยค่ะ

แม่ของหนูก็ใจดีอีกแหละค่ะ เลือกช้างมา ให้ขี่ตัวละสามคนค่ะ

ทีนี้แม่ของหนูก็เป็นคนขี่นำ ตามมาด้วยขบวนช้างอีก 7 ตัวค่ะ

หนูเคยดูในโทรทัศน์ เหมือนกับการทำศึกที่ประเทศไทยรบกับพม่า บนหลังช้างเลยค่ะ

เดี๋ยวหนูจะไปฟันคอชาวพม่าค่ะ

คุณครูที่โรงเรียนบอกว่า ได้ยินเสียงฝูงช้าง นึกว่าช้างตกมันค่ะ แต่ว่าจริงๆ เป็นบรรดากองทัพช้าง ที่พาหนูและเพื่อนของหนูมาโรงเรียนค่ะ

คุณครูผอ. บอกว่าทีหลังถ้าจะขี่มา ให้หนูขี่มากับแม่เชือกเดียวค่ะ คุณครูแก่แล้วหัวใจจะวายค่ะ นึกว่าช้างถล่มโรงเรียน

แต่ถึงแม้ว่าคุณครูผอ. จะห้ามคนอื่น แต่คุณแม่ของหนูก็ยังใจดี ให้ทุกคนไปดูแลช้างได้ค่ะ ช้างมันก็ชอบเล่นกับเพื่อนๆ ของหนูเหมือนกันค่ะ บางทีก็พ่นน้ำใส่ บางทีก็พ่นกล้วย บางที่ก็ฉี่ใส่ค่ะ

เพื่อนหนูเลยฉี่ใส่ช้างกลับไปเลย

แม่ของหนูเป็นคนใจดีใช่ไหมล่ะคะ ทุกคนคงรู้สึกว่าแม่ของหนูน่ารักใช่มั้ยคะ

หนูก็อยากจะบอกว่า แม่ของหนูใจดีจริงๆ ค่ะ สวยด้วยค่ะ

หนูรักแม่ค่ะ


เด็กหญิงเอมอร ดอนเจดีย์
ผู้เขียน

ปล. เขียนเล่นๆ คั่นเวลาครับ ^^" เดี๋ยวจะเอา กาแฟ Gelsemine ตอนที่สองมาลงล่ะ เขียนไว้ในกระดาษยังไม่ได้พิมพ์ลง exteen น่ะฮะ

edit @ 18 May 2008 23:03:42 by สวสพ.