Scientifically Crime Investigating Association

13

พี่กรรีบเบนรถ ขับไปที่สนามบิน พร้อมโทรศัพท์เรียกกองกำลังจู่โจมฉุกเฉินให้รีบไปที่สนามบินอย่างด่วน รวมถึงเขาได้โทรศัพท์ไปหาวริณ ให้ประสานงานกับสนามบิน ไม่ให้ผู้หญิงที่ชื่อ เดือนแรม ขึ้นเครื่องบินหลบหนีอย่างเด็ดขาด

วริณเข้าใจแผนในทันที เนื่องจากหลักฐานหลายๆ อย่าง เริ่มจะสาวถึงตัวรัฐมนตรี นายกฤตย์และแม่บ้านจึงถูกฆ่าตาย เนื่องจากแต่เดิม รัฐมนตรีกับเดือนแรมจะวางแผนให้แม่บ้านเป็นผู้รับผิด แต่การสืบสวนของสำนักงานฯ สืบไปได้ไกลกว่าที่คาด รัฐมนตรีจึงหักหลังเดือนแรม เพื่อที่จะทำให้พยานบุคคลไม่มี แล้วเขาจะได้ปลอดภัย

ในตอนนี้ หนทางที่ดีที่สุด คือการไปตามจับเดือนแรม และคุ้มกันภัย เพราะหากเดือนแรมยอมรับสารภาพ และยอมช่วยเหลือ การสืบสวนไปถึงรัฐมนตรีจะง่ายขึ้นมาก

เขารีบเขียนสรุปแผนการเพื่อปิดคดีให้เร็วที่สุด และเขาก็ไปที่แผนกเภสัชและแพทย์ บอกว่าให้เตรียมรถพยาบาลไปที่สนามบิน และให้เอานมสดไปด้วย เพราะนมสดสามารถเคลือบกระเพาะ ให้พิษซึมเข้าสู่ร่างกายได้ช้าลง เหล่าพยาบาลก็รีบทำตามคำสั่งอย่างรวดเร็ว

 

14

เดือนแรมยืนอยู่ตรงที่พักผู้โดยสาร เพื่อที่จะรอขึ้นเครื่อง ด้วยการจ่ายเงินไปมากโข ทำให้เธอได้ตั๋วเครื่องบินจากผู้โดยสารที่ไม่รีบร้อน เหลือเวลาอีก 15 นาทีที่เธอจะได้ขึ้นเครื่องเพื่อปลอดภัยจากการตามล่าของรัฐมนตรี

เธอกำลังคิดว่า รัฐมนตรีเป็นเหมือนเสือร้าย ที่อาจแว้งกัดเธอได้ตลอดเวลา แต่เธอชะล่าใจ ไม่คิดว่าจะมาถึงรวดเร็วขนาดนี้

ตอนที่เธอยังขายเรือนร่างหาเงิน รัฐมนตรีได้เห็นเธอ ด้วยความสวย และสติปัญญา ทำให้รัฐมนตรียินดีชุบเลี้ยงเธอไว้ ด้วยความที่เขาเป็นผู้ที่ช่วยชีวิตเธอจากวังวนแห่งความโสมม เธอจึงไม่คิดว่าเขาจะเล่นงานเธอถึงขนาดนี้

เขาส่งเธอไปแต่งงานกับนายศรัญพงศ์ เจ้าพ่อธุรกิจแปรรูปมันฝรั่ง เพื่อที่ว่าจะให้เธอคอยสืบเรื่องราวต่างๆ ในบริษัท และคอยจับตาดูนายศรัญพงศ์ไว้ และจนถึงเมื่อสัปดาห์ก่อน แม่บ้านก็ได้ไปรับคำสั่งจากรัฐมนตรีให้เธอมาวางยานายศรัญพงศ์ แล้วป้ายความผิดไปให้แม่บ้าน

แล้วเธอจะได้ใช้ชีวิตอย่างสุขสบายด้วยเงินที่มา่กขึ้นไปอีก

แต่ฝันก็พังทลาย

ระหว่างที่เธอคิด เจ้าหน้าที่สองคนรีบวิ่งมาหาเธอ 

"คุณเดือนแรม ตอนนี้คุณอยู่ในอันตรายนะครับ รัฐมนตรีจะส่งคนมาตามฆ่าคุณ"

เจ้าหน้าที่หนึ่งในสองโชว์นามบัตรให้ดู บัตรระบุว่าเป็นคนของสำนักงานวิทยาศาสตร์ฯ

"ถึงคุณหนีไปต่างประเทศ ก็ไม่ได้หมายความว่าคุณจะรอดนะครับ เพราะเส้นสายของรัฐมนตรีมีมากมาย ฉะนั้นผมว่าคุณไปที่สำนักงานฯ ก่อนดีกว่า เราจะป้องกันอันตราย ไม่ให้คุณได้รับการกระทบกระเทือนเลย"

เดือนแรมที่กำลังอยู่ในสภาพตื่นตกใจ เมื่อได้ยินหนทางที่ทำให้ตัวเองรอด ก็รีบตกลง

"คุณแน่ใจนะว่าชั้นจะปลอดภัย ไม่โดนรัฐมนตรีตามฆ่า"

"เราไม่การันตี แต่เราจะพยายามให้คุณปลอดภัยที่สุดครับ อย่างน้อยพวกมันก็ต้องผ่านศพผมไปก่อนล่ะ แต่ยิ่งคุณมอบหลักฐานให้สำนักงานฯ เร็วเท่าไร ก็ยิ่งจะทำให้เราสาวถึงตัวรัฐมนตรี ทำให้คุณปลอดภัยได้เร็วขึ้น"

เจ้าหน้าที่อีกคนหนึ่งเสริม

"เดี๋ยวเราจะพาคุณไปที่สำนักงาน แล้วเราจะส่งคนไปเอาเอกสารที่บ้านคุณก่อนที่จะถูกรัฐมนตรีชิงทำลายก่อน"

เดือนแรมเชื่อใจ

"ก็ได้ค่ะ เอกสารอยู่ในตู้เซฟในตู้เสื้อผ้าห้องชั้น รหัสผ่าน 81007689"

"ครับ เดี๋ยวผมจะส่งคนไปนำมา คุณรีบตามมากับผมดีกว่าครับ"

ทั้งสองพาเดือนแรมกึ่งเดินกึ่งวิ่งไปยังรถที่จอดไว้ แล้วรีบขับรถออกจากสนามบินทันที

รถของพี่กรสวนกับรถของเจ้าหน้าที่สองคนที่พาเดือนแรมออกไป 

 

15

ในรถ เดือนแรมที่หัวใจแทบจะหลุดออกมาจากร่าง นั่งอย่างไม่เป็นสุข กระวนกระวายใจมาก จนเจ้าหน้าที่หนึ่งในสองที่นั่งไปด้วยทนไม่ใหวก้มไปหยิบขวดน้ำที่อยู่ในที่วางขวดตรงกลางของเบาะรถ ขวดนั้นดื่มไปแล้วครึ่งหนึ่ง เขาจึงหยิบอีกขวดมายื่นให้เดือนแรม

"ขอโทษครับ ขวดนั้นผมดื่มไปแล้ว"

เดือนแรมรับน้ำเปล่ามา บิดฝาจุกที่ยังไม่ได้ผ่านการเปิด แล้วดื่มไปอึกใหญ่

เธอมีอาการชัก ตาเหลือก และเริ่มหายใจไม่ออก  ก่อนจะสลบไป

 

น้ำในขวดนั้นผสมพิษ Gelsemine

 

เจ้าหน้าที่หนึ่งในสองที่ไม่ได้ขับรถหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา กดเบอร์โทรศัพท์

"ครับท่าน เดือนแรมได้ถูกเก็บแล้ว นังนี่ไม่ฉลาดเลย พอตื่นเต้นนิดหน่อยก็สติแตก ปัญญาหายหมด"

"ได้ครับท่าน เดี๋ยวผมจะลงใต้ ไปซักประจวบฯ ทิ้งศพนังนี่ที่นั่นน่าจะปลอดคน"

 

16 

 เจ้าหน้าที่หน่วยจู่โจมฉุกเฉิน ออกตระเวณตามหาเดือนแรมทั่วสนามบิน แต่ไม่พบ พี่กรจึงไปขอดูเทปวงจรปิดจากสนามบิน ปรากฎว่าพบเดือนแรม กำลังยืนอย่างกระวนกระวาย แล้วมีชายสองคน แต่งตัวเหมือนเจ้าหน้าที่ เขารีบโทรศัพท์ไปหาวริณ

"ริณโว้ย เรามาช้ากว่าไอ้รัฐมนตรีเหี้ยนั่น มันหลอกเดือนแรมไป คิดว่าคงเสร็จมันไปแล้ว โธ่เว้ย"

วริณอึ้ง และเริ่มรู้สึกเสียใจ ที่เดินเกมช้าไปกว่ารัฐมนตรีหนึ่งก้าว

 

17

หนังสือพิมพ์ลงข่าว "เจ้าพ่อมันฝรั่ง ถูกพิษดับคาโต๊ะ คาดฝีมือแม่บ้าน"

 

หลังจากที่คว้าน้ำเหลว  สำนักงานฯ จึงไม่สามารถทำอะไรต่อได้ เพราะพยานที่สำคัญได้ถูกฆ่าไปหมดแล้ว ดังนั้นเรื่องจึงจำเป็นต้องยุติที่ว่า แม่บ้านเป็นคนลงมือฆ่า เพราะตามหลักฐานที่เกิดเหตุ ก็ดูเหมือนแม่บ้านจะรู้เห็นเป็นใจและคิดว่าตามแผนเดิม รัฐมนตรีก็หวังจะป้ายสีแม่บ้านเช่นกัน

"เจ็บใจชิบหายเลยว่ะ ต้องลงข่าวผิดๆ แถมยังเสียหน้าอีก จับคนร้ายไม่ได้" พี่กรสบถ ระหว่างนั่งทานอาหารเช้ากับวริณที่สำนักงาน

"น่ะพี่ อย่างน้อยคดีนี้ก็ทำให้เราได้เบาะแสของการตัดต่อพันธุกรรมมันฝรั่ง ทำให้เรามีข้อมูลเกี่ยวกับรัฐมนตรีขี้โกงคนนี้มากขึ้น เดี๋ยวลองตามจับตาดู ถ้าเขายังทำธุรกิจนี้ต่อไป ผมเชื่อว่าคงจะรวบได้แน่นอนฮะ"

"อืม ก็ได้"

 

พี่กรใช้ช้อนตักข้าวต้มกับหมูหยองเข้าปาก

---- จบคดี กาแฟ Gelsemine

 

ป.ล. ตอนนี้ สารภาพว่าแต่งมั่วมากครับ จนแทบคิดตอนจบไม่ออก สุดท้ายเลยออกมาเป็นแบบนี้ (แต่ในใจก็คิดไว้ตั้งแต่แรกนะ ว่าไม่ให้จบคดีสมบูรณ์ เพราะจะเอาไว้เปิดประเด็นตอนอื่นๆ ได้ฮะ) เป็นยังไงรบกวนติชมด้วยนะคร๊าบ

ป.ล.2 เดี๋ยวจะเริ่มตอนที่ 2 ล่ะ !!